Christmas is here

Ήρθαν και τα Χριστούγεννα..
Χρόνια πολλά και ευλογημένα σε όλους σας/μας. Με Υγεία, Αγάπη, Χαρά και ας αφήσουμε τα παπαγαλάκια των Μ.Μ.Ε. να συναγωνίζονται ποιός θα μας μαυρίσει περισσότερο την καρδιά..

Μια νέα πορεία για τον καθένα μας, για όλους μας, θα μπορούσε να σηματοδοτήσει αυτή η γιορτή. Το τόσο σημαντικό γεγονός της έλευσης του Χριστού, που σημαίνει Σωτήρας,καθορίζει και να σφραγίζει ιστορικά τις εποχές. Ώστε αυτό το ανεπανάληπτο γεγονός της ενανθρωπήσεως του Θεού, να χωρίζει την ιστορία σε προ Χριστού και μετά Χριστό περίοδο. Χρειάζεται να δούμε πνευματικώτερα τα πράγματα, χρειάζεται να στραφούμε προς την ταυτότητά μας και την ελληνικότητά μας.
Πραγματική εισβολή αντιμετωπίζουμε Ω συνέλληνες. Καιρός σύγχισης. Ξέρετε την παροιμία, "στην αναμπουμπούλα ο Λύκος χαίρεται". Ποιός είναι ο "Λύκος" στην ιστορία μας; Ο κ. Σόρρος που κατευθύνει την τύχη των..Βαλκανίων; Οι αγγλοσάξονες τραπεζίτες και σπεκουλαδόροι; Η Οργανωμένη στρατηγική για περισσότερο έλεγχο μαζών; Αυτούς δε που εκλέξαμε ένθεν και ένθεν, δεν τους βλέπω στις επάλξεις να αμυνθούν για μια πατρίδα, για τη δική μας γλώσσα και την πολιτιστική μας ταυτότητα, αλλά ούτε για το βαλάντιο του μέσου Έλληνα. Που πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδωμένος, τα τελευταία τριάντα χρόνια, περιμένει ακόμα να βγεί από το τούνελ, να δει φως στη στενωπό και άλλα τέτοια πολιτικά φληναφήματα..

Σύναξη της κυρίας Θεοτόκου, σήμερα, της μικρής Μαρίας που "εξελέξατο" ο Θεός για την καθαρότητά της ώστε να δώσει στον κόσμο τον Χριστό. Ας προσευχηθούμε σε Αυτήν. Πάντα ήταν κοντά μας, πάντα έστεργε το γένος μας.. Πάντα οι Έλληνες σε αυτήν στρεφόμαστε..
Η εικόνα,αριστερά, είναι από web vaneer κάρτα, που μου είχαν στείλει αλλά δεν συγκράτησα ποιός τη δημιούργησε.
Ας ακούσουμε ένα κλασσικό και πολύ γνωστό "ψαλτοτράγουδο", όπως μου αρέσει να τα αποκαλώ αυτά τα διαμαντάκια, που το χρωστάμε στο Kyklodiokto. ΄Hχος άραγε Β πλάγιος ή Δ -τέταρτος; Σαν τα δημώδη τραγούδια της τάβλας δεν ακούγεται;


Αξίζει να ακούσουμε τον ησύχιο Μητροπολίτης Σπάρτης, που η παγκοσμιοποίηση και τα σχέδια της έδρας του Βατικανού, δεν τον ήθελε για Αρχιεπίσκοπο, από την Αpelatv
Περάστε και από τα Λακωνικά να ευχηθείτε και στα παιδιά εκεί, να μην εγκαταλείψουν την προσπάθεια!

Προπαραμονή Χριστούγεννα 2009

Προπαραμονή, παραμονή Χριστουγέννων εννιά χρόνια μετά την αλλαγή χιλιετίας. Εορτάσιμοι στολισμοί, φώτα , λαμπιόνια, σχήματα .. Aγορές, ψώνια,βιτρίνες.. Μακάρι για όλους μας να αντανακλούν εσωτερική διάθεση, δύναμη για εορτασμούς και χαρές. Προ πάντων, εσωτερική ισορροπία και δύναμη ώστε και την ουσία της κατ' εμέ "Εορτής εορτών" να προσεγγίσουμε και στην αθωότητα του θείου βρέφους να καθρεφτιστούμε και να συνάγουμε συμπεράσματα..
Πρέπει να μερώνει η καρδιά μας αυτές τις ημέρες.. Όμως οι πάντες έχουν βαλθεί να παίζουν με την νοημοσύνη, τις αρχές, τις παραδόσεις μας, την ιθαγένειά μας και τα νεύρα μας βέβαια. Τόσο πολύτιμο θέλουν να καταστήσουν τον σημερινό πρωθυπουργό οι Εγγλέζοι εταίροι; Τόσο πολύ ήθελε αυτός την εξουσία, ώστε στο βωμό της παγκοσμιοποίησης, παρέα με τον πρόεδρο της Ιεράς Συνόδου, (που Αρχιεπίσκοπος πήγε στο Φανάρι και..) Θού Κύριε φυλακή τω στόματί μου και θέλω να κοινωνήσω....
Η σημερινή και η αυριανή ημέρα σημάδεψαν για πάντα τις γιορτές μας με την αποχώρηση απο τα γήινα της ψυχής του αγαπημένου μου πατέρα, κάμποσο καιρό πριν. Δεν μπορούμε να μη θυμόμαστε αυτή τη μέρα και βέβαια παρά τις βιοτικές και άλλες μέριμνες να θησαυρίζουμε τις καλές μας στιγμές. Κάποια τέτοια στιγμή αποτύπωσα παλαιότερα και εδώ στο blog.
Σήμερα έκανα μια κοντινή βόλτα σε αγαπημένα μέρη (βρε,πως προσκολλώμαι ενίοτε..) Πέρυσι πίναμε το καφεδάκι μας περίπου συνεχώς στο Stretto στον Πειραιά, φέτος προτιμούμε το Μονακό! Εεε στη Νέα Μάκρη βρε, τι φανταστήκατε,παρέα με Ραινιέδες; Παρά τη συννεφιά η δύση κατάφερε να διεισ-δύσει και από ψηλά έβαψε ορίζοντα και νερά με κοκ ντε ροζ χρωματάκια. Αναψαν τα φωτάκια και τα λαμπιονια, οι ασχήμιες κρύφτηκαν, εξωραίστηκαν τα πέριξ, ακόμα και το κουφάρι του παλιού ένδοξου ξενοδοχείου.
Είχαμε μαζί μας τη μεσαία μας κόρη, το ξεχωριστό αυτό παιδί μου. Κρυφοκαμάρωνα την νεαρή αυτή κυρία, που ζέστανε η αγκαλιά μας και η αγάπη μας. Μας εξηγούσε τα σχέδιά της, τη μελέτη και το πρόγραμμα που εκπονεί στα πλαίσια του μεταπτυχιακού της και εμείς κάναμε ότι καταλαβαίναμε απολύτως τις προχωρημένες για τα μέτρα μας έννοιες.
Διαλέξαμε ένα καινούργιο μεζεδοπωλείο και αυτό γιατί μας συνόδευε ο ημίαιμος Μούργος μας, ώστε να καθίσουμε έξω στο uπήνεμο χώρο του. Όμως με ευχαρίστηση ανακαλύψαμε το Ψήνεσαι και τις νοστιμιές του. Γρήγορο και διαδοχικό σέρβις, ομολογουμένως,χωρίς πίεση κόσμου σήμερα,οπότε δεν αξιολογείται ακόμα, από ευχάριστο σερβιτόρο που σερβίρησε πλούσιες και ισορροπημένες μερίδες. Ίσως λείπει το ψάρι ή κάτι άλλο νηστήσιμο, αλλά πιστεύω ότι θα βρει κάποια στιγμή το δρόμο του στην κουζίνα του σέφ.

Γιατί το προμοτάρω; Έτσι απλά, για το καλόγουστο λιτό περιβάλλον του, την αισθητική στο τραπέζι και τα σκεύη του, μέχρι και τον ευρηματικό κατάλογό του, που έρχεται στη σχάρα! Την ξεκάθαρη, χωρίς περιττά λίπη, γεύση του.Ψήνεσαι/ ψηνόμαστε λοιπόν και θα έχει και συνέχεια.
Τα προεόρτια λοιπόν, αρχίζουν με τραγούδια από αυτά που η δυτική παράδοση μας έχει συνηθίσει.Εδώ θα μου πείς, τα συνήθισαν και οι Ινδοί στα φανάρια! Ακούστε μια σειρά τραγουδιών θεματική, γύρω απ τα Χριστούγεννα, στο YouTube.
Δεύτε, ας ετοιμαζόμαστε, να απαντήσουμε όλα εκείνα που θυμίζουν που εγεννήθη ο Αστήρ.

Cat - card , με λόγια, λόγια, Χρόνια πολλά!

Tον περασμένο Αύγουστο ήρθε στα χέρια μου ένα μικρό γατάκι, απογαλακτισμένο βίαια από τη μάνα του, που την έκοψε αυτοκίνητο στον επαρχιακό αγ.Ιωάννου-Παρόρι στη Σπάρτη.
Γατούλα είναι, αποφάνθηκε ο εξάδελφός μου που μου τη χάρισε. Δεν είχα λόγους να το "ψάξω" το θέμα, άλλωστε είχε ένα τόσο κομψό μουτράκι. Όχι τόσο όμορφο σαν την Πιτσίκω μας, την αγαπημένη μας γατούλα, αλλά θελκτικό εξίσου.

Το μικρό κοκκαλιάρικο γατάκι με ακολουθούσε κατά πόδας, λες και ήμουν η μαμά του. Κοιμόταν στο κρεββάτι μου, σκαρφάλωνε στην αγκαλιά μου και αποζητούσε, μάλλον απαιτούσε χάδια. To όνομα που της κολλήσαμε μας ήρθε από τη συνήθεια να δαγκώνει και όλοι έχετε υπόψη το φιλμάκι στη ΥοuTube για τον Τσάρλυ που δάγκωνε! Ήταν η παρέα μου και το διασκεδαστικό θέμα όταν είχα συντροφιά στην όμορφη ταράτσα μου που έβλεπε στους κήπους και στον κάμπο -όσος έμεινε ακόμα- της Σπάρτης και του Μυστρά. Της άρεσε να σκαρφαλώνει στα γόνατα όλων και να χαϊδεύεται.
Απο το ψευτοδίλημμα τι να κάνω τη γατούλα, όταν επιστρέψω Αθήνα, με έβγαλε η Αναστασία. Με έπεισε λοιπόν να το πάρω μαζί και να δοκιμάσουμε τη συγκατοίκηση με ανθρώπους και..κτήνη! Είχε βλέπετε, η μεσαία κόρη ήδη κουβαλήσει , ένα ημίαιμο κανελλί φωλεοδείφη σκύλο από τα Χανιά, κάνοντας επανάσταση και καταλύοντας την "τάξη" όπου τα σκυλιά και τα γατιά μένουν στους κήπους..

Μας ακολούθησε λοιπόν το γατάκι και στην πρώτη επίσκεψη στον κτηνίατρο για εμβόλιο, ο άνδρας μου γύρισε με διασκεδασμένο και γελαστό ύφος. Η charlie, καταγράφηκε ως Ο ..Charly! Ο ανδρικός πληθυσμός στο σπίτι, αυξήθηκε κατά έναν!

Όσο για τα αρχέτυπα, άσβεστο μίσος γάτας-σκύλου καταρρίφθηκαν αμέσως. Γάτος και σκύλος παίζουν, ψευτοτσακώνονται, γλύφουν και καθαρίζουν ο ένας τον άλλον στοργικά και κοιμουνται μαζί! Σκέφτομαι βέβαι τι θα γίνει το Γενάρη και ελπίζω να μην πάρει τους δρόμους ο θρασύτατος πλέον Charly..
Aυτή τη μικρή ιστοριούλα, την προέταξα, απλά για να ευχαριστήσω την Αναστασία που με ενθάρρυνε να ξεπεράσω τους "κανόνες" μου, να δώ τρυφερά την υπόθεση των οικόσιτων ζώων και να ασκηθώ στην υπομονή. Της τρίχας και του .. άλογου-παράλογου!

-Χρόνια πολλά Αναστασία, να ζήσεις, με το καλό το μεταπτυχιακό και πάντα παιδί μου να ανοίγουν ανέφελοι, οι δρόμοι σου. Χαρισμένο το τραγουδάκι της Ελευθερίας Αρβανιτάκη,(Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου).

ΥΣΤΕΡΟΝ: Σήμερα 28-12 ο Charly τόσκασε.Για την ακρίβεια γλίστηρσε 4 ορόφους και προσγειώθηκε στον πρώτο. Επέζησε για καλή του τύχη και μάλιστα χωρίς ζημιά στο στόμα όπως μας εξήγησε μετά ο γιατρός του και μας κόπηκαν τα γόνατα. Για κακή του τύχη, δεν υπήρχε πρόσβαση, γιατί τα διαμερίσματα ήταν άδεια και κλειστά.
Έτσι, όταν άρχισε να νιαουρίζει πονεμένα (δεν θα ξεχάσω αυτή τη φωνίτσα), πήραμε είδηση ότι λείπει και τον ψάχναμε στο δρόμο. Δυο φορές το έχει ξανασκάσει από τη σκάλα της πολυκατοικίας, πίσω από κάποιον που άνοιξε την πόρτα και έγκαιρα έγινε αντιληπτός και τον μαζέψαμε από την εξώπορτα που χάζευε τους περαστικούς. Όταν εκείνος έβγαλε το κεφαλάκι του απ τα κάγκελα και επιτέλους καταλάβαμε από που ερχόταν το νιαούρισμα που ακουγόταν δυο τετράγωνα μακριά..

Ειδοποιήθηκε η πυροσβεστική, που κατέφθασε με έμπειρο πλήρωμα και 4-5 rookies. Είμαι ευγνώμων που ήρθαν σύντομα, τέτοιες μέρες και μάλιστα για τέτοιο "ασήμαντο" για πολλούς περιστατικό. Ο φοβισμένος γατούλης, αντιστάθηκε στον νεαρό σωτήρα του και γραπωνόταν απελπισμένα από κάγκελα, κλαδάκια σχοινιά ότι έβρισκε μπροστά του. Τελικά κατέληξε στην αγκαλιά μας, σε κατάσταση, σοκ, πρησμένο πρόσωπο,ματωμένη μυτούλα και δάκρυα, ναι δάκρυα στα ματάκια του.. Ευχαρίστησα και ευχήθηκα στο πλήρωμα της πυροσβεστικής, λίγο, πολύ λίγο, μπροστά στον κόπο τους και την ευγένειά τους.
Δεν γλυτώνει τη στείρωση μαλλον...Aς χαϊδεύεται στην αγκαλιά μας..

Πάρκο Ριζάρη ο κήπος...Επιτέλους εγκαίνια!

Νενικήκαμεν!!
Στις σημερινές ειδήσεις διαβάζω
Σήμερα Σάββατο, στις 18:00 το απόγευμα ανοίγει τις πόρτες του, για τους συμπολίτες και τους επισκέπτες της πρωτεύουσας, το πάρκο Ριζάρη. Σε δήλωσή του ο Δήμαρχος Αθηναίων, Νικήτας Κακλαμάνης, τονίζει ότι με τη γενναία χορηγία του Ιδρύματος Πατέρα αλλά και των ανθρώπων του Δήμου Αθηναίων, δόθηκε στους πολίτες ένα πάρκο που μαζί με τον υπό διαμόρφωση χώρο πίσω από το Βυζαντινό Μουσείο, και αυτόν του λυκείου του Αριστοτέλη, αποτελούν μια τριλογία πολιτιστικού και περιβαλλοντολογικού περιπάτου.

Στα σχόλια δε του προηγούμενου άρθρου, ο φίλος μας ο Δημήτρης ο Ταξιδευτής μου φέρνει τα συγχαρήκια :
Κατερινα καλημερα
σημερα θα γινουν τα εγκαίνια του Παρκου στην Ριζάρη εχεις προσκληση απο τον αντιδημαρχο τον κ. Νικο Αβραμιδη να παρευρεθεις
να περνας καλα
Δημητρης
Επιτέλους, περισσότερο πράσινο στο γκρί των πόλεων, μετά μάλιστα τη δοκιμασία της φωτιάς που αφάνισε την χαρίεσσα Αττική..
Ήταν από τα πρώτα θέματα κινητοποίησης στον χώρο των blog!! Πλαισιώθηκα αμέσως από όλους τους bloggers της εποχής, ξεκινήσαμε από την τότε Δήμαρχο και φτάσαμε μέχρι τον επίτροπο E.E κ.Δήμα, αλλά και τον Πρωθυπουργό κ.Καραμανλή και τον Υπουργό Περιβάλλοντος κ.Σουφλιά! Τόσο οι παλαιότεροι (π.χ. Arcoudos, Μindstripper, η Juanita, η πολυτάλαντη Rodia που μας έφτιαξε τα banners,η Marina, ο ποιητής Γεώρ.Πίττας, που βοήθησε με τον Ευρωπαίο επίτροπο,o SotKan) και οι νεώτεροι (πχ.OPhilos, H tassoula),η An-Lu, όλοι οι φίλοι γενικά, που θα δείτε σε παλαιότερα δημοσιεύματα να σχολιάζουν ή να κινητοποιούνται(συγνώμη αν ξέχασα,αδικώντας κάποιον..).Επίσης η Φιλοδασική, μας είχε παραχωρήσει forum.. Όλους τους ευχαριστώ άλλη μια φορά και τους συγχαίρω!

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Δήμου, "Στο πάρκο της Ριζαρείου φυτεύτηκαν 10.000 τ.μ. πρασίνου με 98 δέντρα, 406 θάμνους και 9.000 τ.μ. χλοοτάπητα, τοποθετήθηκαν τρία πανέμορφα γλυπτά ιδιοκτησίας του Δήμου Αθηναίων, («Μαζικοποίηση» - γλύπτη Γ. Λάμπρου, «Πλαστικό όραμα» - γλύπτη Γ. Καλακαλά και «Σύνθεση» - γλύπτη Χ. Καπράλου), διαμορφώθηκαν διάδρομοι περιπάτου σε 3.000 τ.μ. και φωταγωγήθηκε το σύνολο του πάρκου με 130 φωτιστικά".

Υστερον ! Ευχαριστούμε βέβαια και συγχαίρουμε πρώτιστα το Ίδρυμα Πατέρα, τον κ.Δήμαρχο Νικήτα Κακλαμάνηκαι το Δ.Σ.-αντιδημάρχους κλπ
Ακούμε Scorpions, Send me an Angel..

Σόλων, Σόλων.. ή πως δεν θα ξεχάσουμε

Ένα άλλο παιδί, 15 χρονών, συνομήλικο του Αλέξη Γρηγορόπουλου, ένα χρόνο μετά, πρέπει να σημαδέψει την χρονιά που κλείνει, με το θάνατό του τελικά, δυστυχώς.. Είναι ο νεαρός Σόλων, που "έφυγε" από την αγκαλιά της μάνας του, επειδή ένας οδηγός "έτρεχε ιλιγγιωδώς", όπως κατέθεσαν οι αυτόπτες μάρτυρες και παραβίασε το φανάρι...
Με ευαισθητοποίησε το γεγονός, απο το link ενός email, για το γκρουπ που σχηματίστηκε στο facebook και το οποίο στη συνέχεια, διακίνησα και εγώ ανάμεσα στους bloggers. Μια κίνηση τόσο ηχηρή όσο και "αθόρυβη".. Aνταποκρίθηκαν μάλιστα το Χαμομηλάκι και οι ΚΑΦ.ΕΛΛ.O.I, άμεσα.
Ποιό ήταν το θέμα στην ουσία του; Ενας οδηγός που σε μια άτυχη αθέλητη-(ίσως γιατί δεν έφταιγε αυτός)- ή ηθελημένη-(ίσως γιατί έτρεχε ιλλιγγιωδώς)- προξενεί ατύχημα.. Το θύμα μπορεί να είναι οποιοσδήποτε -(εδώ παιδί)- και ο οδηγός,πρέπει να σταματήσει και να αναλάβει τις ευθύνες του. Όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση, κάνει το ιταμότερο πράγμα, το εγκαταλείπει και φεύγει..
Ξέρουμε ότι η πράξη στην ελληνική και διεθνή πραγματικότητα έχει προηγούμενα και δυστυχώς λόγω δικονομικής και νομικίστιης πρακτικής, καθόλου μάρτυρες ή καθόλου πρόθυμους να ταλαιπωρηθούν μάρτυρες.
Όλοι θυμόμαστε το γόνο γνωστής οικογενείας που τίναξε διαμελισμένη μια γυναίκα, ξημερώματα, στην Ποσειδώνος και οποίος αφού βγήκε με εγγυήσεις κλπ και εκκρεμούσε η δίκη προξένησε νέο δυστύχημα, επειδή είχε τη συνήθεια να οδηγεί πιωμένος σπόρ, γρήγορα και ακριβά αμάξια..
Όλοι θυμόμαστε τη δύστυχη έγκυο στο Μενίδι, που τη χτύπησε πάλι ξημερώματα οδηγός, την εγκατέλειψε ζωντανή, απαρατήρητη σε χαντάκι και τη ..φάγανε σκυλιά!
Χθεσινή είναι η έκκληση για άλλον που εγκαταλείφθηκε στην Καλλιθέα, στον Νέο Κόσμο, στην Π.Ράλλη(πετυχημένη χάρις στη κινητοποίηση από το διαδίκτυο) κλπ.
Επίσης όλοι γνωρίζουμε ότι στη χώρα μας αλλά και παντού το αυτοκίνητο σκοτώνει και είναι οι νεκροί ίσως πρώτοι σε λόγο αναφοράς και αιτίων θανάτου.
Μου φάνηκε λοιπόν υγιής η αντίδραση του κόσμου, μια διαδήλωση στο διαδίκτυο για την εγρήγορση όλων μας, για να καταφανεί η ανθρώπινη συμπαράσταση στην οικογένεια του παιδιού, που θα μπορούσε να είναι παιδί μας, για την απαξίωση του ασυνείδητου οδηγού.Μου φάνηκε ότι μπορούσε να ευαισθητοποιήσει όλους στο διαδίκτυο και στο περιβάλλον τους. Το ίδιο πίστεψαν και οι άνθρωποι,κοντά 2000, που πλαισίωσαν το group.
Μόλις όμως το παιδί έμοιαζε να χάνει τη μάχη, ο οδηγός φαίνεται ότι παρουσιάστηκε..Δεν έκανε κάτι γενναίο. Ήταν μια σωστή νομικής συμβουλής κίνηση..
Δεν με ενδιαφέρει προσωπικά ποιός μπορεί να είναι, ούτε να επικρίνω την αφ' εαυτής αξιοκατάκριτη πράξη του, ούτε το δικαίωμά του για νομική στήριξη και συμβουλή.
Αυτό που θέλω να σχολιάσω, είναι η αλλαγή του κόσμου που μπαίνει πια στο group. Νέοι και βιαστικοί να εκλείψει το site, "μια και παραδόθηκε ο οδηγός". Φίλοι του μου μοιάζουν.. Ίσως το ίδιο επικριτικοί για την πράξη του άγνωστου οδηγού, έως ότου συνειδητοποήσουν ότι ήταν ο "δικός τους άνθρωπος".Έτοιμοι να δώσουν άφεση.. Επιτίθενται μάλιστα στη δημιουργό της σελίδας άκομψα, παρά τις λογικές εξηγήσεις που εκείνη ζητά.. Είμαστε τελικά οι Έλληνες αδιόρθωτοι...
Πολλά ευχαριστώ για το άρθρο του εις μνήμην του Σόλωνα Kαρυδάκη-μην το ξεχνάμε το όνομα του αδικοχαμένου μικρού, στον Μαυρο Γάτο, πάντα ευαίσθητο φίλο blogger! ΄Ενα λευκό λουλούδι, όπως ζήτησε ο νεαρός ανώνυμος συμμαθητής του, από μένα..
Ύστερον: Μια ακόμα πηγή πληροφόρησης το antinews με φωτογραφίες της διαμαρτυρίας μαθητών, γονέων και δασκάλων..
-Άλλος ένας blogger στην κινητοποίηση των ιστολογίων με στοιχεία για την προαναφερόμενη διαμαρτυρία και άποψη.

Όλα τα γουρούνια ίδια φάτσα:H1N1swine flu

Αυτή είναι η εικόνα μικροσκοπίου για τον περίφημο ιό των χοίρων, που κατασκευάστηκε in vitro και προωθείται εις εμβόλιο σχετικό, ώστε να διαδοθεί ως αναγκαίο και για την ασθένεια να έχουμε νέα αντισώματα και ασφαλώς και πανθομολουγουμένως, αν χρειαστεί, νέα φάρμακα!
Η φύση καθώς βλέπετε, στο χάος ορίζει τάξη. Το ίδιο και οι..Πανδημίες, ή 'pandemic', όπως τον ραφινάρει τον ελληνικό όρο, η παγκόσμια κοινότητα!
Κινητοποιείται ολόκληρος μηχανισμός ενημέρωσης από τα μέσα διεθνώς π.χ σταBαλκάνια ή εντός. ..Μάθαμε επιτέλους από τα πρόθυμα ΜΜΕ., πόσους νεκρούς έχουμε από τις εντατικές,κάθε εβδομάδα, στους οποίους βέβαια,χρεώνεται επιμόλυνση ..χοίρου! Το ελληνικό δαιμόνιο! Το ίδιο που κλείνει σχολεία και τάξεις από τους ήσσονος προσπαθείας, μικρούς και μεγάλους Νεοέλληνες...
Μα γιατί είμαι πεπεισμένη ότι δεν συντρέχει λόγος πανδημίας; Μα απλά, πολύ απλά! Δείτε την κατάσταση στα δημόσια Νοσοκομεία..Σας κάνουν να νοιώθετε ότι κάτι έκτακτο, κάτι αλλοιώτικο απο πλευράς μέτρων ασφαλείας, συμβαίνει;Το αντίθετο μάλιστα!΄Ετσι, περιστατικά πχ σκωληκοειδίτιδας δίπλα - δίπλα με εκείνα πιθανής γρίππης!! Συνεπώς, ησυχάστε συν-΄Ελληνες!
Τα πρωτοσέλιδα ξένων εφημερίδων περί άλλα τυρβάζουν! Άστε που η Γερμανία πουλά2 εκατομμύρια εμβόλια, που έμειναν στα αζήτητα!

Ασφυκτιούμε λοιπόν.. Ηλίθιοι ή εξωνημένοι ΄Ελληνες αποκοιμίζουν και ηλιθιοποιούν τους υπόλοιπους.. Αντί υπεύθυνα ιατρικοί σύλλογοι, που τα μέλη τους έχουν δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη, να πάρουν θέση, απλά και ξεκάθαρα, αφήνουμε σε άλλους δόκτορες να ενημερώνουν τον κόσμο. Είναι το chain mail του επώνυμου Δρ.των τεχνών και που το έχουμε λάβει όλοι μας. Μπορεί τα στοιχεία που παραθέτει να τα δεχτεί κανείς ως ακριβέστατα, άλλωστε φόβοι ζώνουν όλους μας για το είδος της παγκόσμιας διακυβέρνησης που εξυφαίνεται. Μπορεί και να είναι όμως, παραμύθι...
Περισσότερο όμως για την κατάντια μας ως Ελλήνων και παρά την παρηγορία είδησης όπως αυτή που διάβασα στο Χαμομηλάκι για τον Έλληνα, Αθανάσιο Οικονόμου, στη Νasa, θα πούμε στο επόμενο.

Προς το παρόν ας κινητοποιηθούμε με ευαισθησία για την περίπτωση του 5χρονου Περικλή που μας συγκίνησε όλους.

YΓ. στον τίτλο, λογοπαίζω με τη γρίππη των χοίρων και τη γνωστή παροιμία, γιατί όλοι οι ιοί ...κλπ κλπ μοιάζουν φαίνεται..
@ Παρακολουθούμε τη διεθνή κοινότητα στοtwitter επίσης!
@Ακούμε..(άλλο τι.. διαβάζουμε).. Ghost Riders In The Sky -με τον Vaughn Monroe:


@ή αν προτιμούμε κάτι πιο σύγχρονο το Cry-cry της Oceana
@ "Ηπιας μορφής, που δεν περίμεναν", λένε οι επιστήμονες για τη γρίππη..πηγή: _Los AngelesTimes
@ Aλλεργικές αντιδράσεις στο εμβόλιο λένε στον Καναδά
Υστερον: Αν μιλούμε για κινητοποιήσεις, αυτό εδώ και αν είναι! Για τον νεαρό Σόλωνα, 15 ετών,που χτυπήθηκε από αυτοκίνητο και εγκαταλείφθηκε αβοήθητος στην άσφαλτο.. Μπράβο στα παιδιά του group, μπράβο στα blog (πχ.ΚΑΦΕΛΛΟΙ) που βοήθησαν!

Gingo Jazz event

Aν σας αρέσει η Jazz, υπάρχει ένα event, αύριο βράδυ, στη Βούλα. Ιπποκράτους 1 και Γαληνού. Στο art Gallery cafe. Συνάντηση τη βραδυά στις 6 Δεκεμβρίου, ώρα 10 μμ. Μετά το Ασκληπιείο.
Μας το έκανε γνωστο ο Gingo, που λατρεύει τη γαλλική εκδοχή και τον οποίο και ευχαριστούμε. Σύμφωνα με μια εκδοχή, η λέξη τζαζ σχηματίστηκε από το γαλλικό ρήμα jaser (οι λευκοί της Νέας Ορλεάνης μιλούσαν τότε γαλλικά) που σημαίνει φλυαρώ, επειδή η φλυαρία υπονοεί τον αυτοσχεδιασμό..Βέβαια πάντα υπάρχει και κάτι ακόμα, όπως η ενδιαφέρουσα ετυμολογική αναφορά για την "Jass" των κρεολών και άλλα!
Λέγεται, επίσης, ότιη τζαζ πήρε το όνομά της από τον χορευτή Τζάζμπο Μπράουν ενώ μια άλλη υποστηρίζει πως η ονομασία τζαζ προέρχεται από τη συντόμευση του ονόματος κάποιου μουσικού Τσάρλς (Charles, chas, jass, jazz) ή Τζάσπερ. Λιγώτερο πειστική για μένα..

Για να μπούμε στο κλίμα, μια και στη σελίδα μας αρέσει all that Jazz*, ένα βίντεο με φωτογραφίες από τις μεγαλύτερες μπάντες, band leaders, vocalists και αίθουσες. Ακούσματα από το soundtrack του "The Glenn Miller Story"

* Aκούμε και βλέπουμε την εκπληκτική Bernadette Peters και θυμόμαστε γιατί τα ακριβά αρώματα είναι σε μικρά μπουκάλια!

Andrews και Sisters

Οι Andrew Sisters ήταν τρείς, η Σόφι(-LaVerne) , η Αντζελίνα (-Maxene) και η Μαρί(-Patricia)! Θυμίζει τη ρίμα των Άγγελων του Τσάρλι, έτσι;
Γεγονός είναι ότι, Ελληνίδες κατά το ήμισυ από την πλευρά του πατέρα τους,τα προικισμένα αυτά κορίτσια, σχημάτισαν το πιο πετυχημένο γυναικείο φωνητικό συγκρότημα της προ Rock εποχής! Αξίζει να δει κανείς τα σχόλια των σημερινών ακροατών στις ποικίλες αναρτήσεις της YouTube.
Άρχισαν τη θρυλική τους πορεία στα τέλη της δεκαετίας του 1930, το 1937 χωρίς ιδιαίτερη μουσική παιδεία αλλά με γερό αυτί και ένστικτο και έφτασαν το μουσικό και ποικίλο καλλιτεχνικό τους ταλέντο έως το 1953. Eδώ στη Υοutubeη πρώτη τους συμμετοχή σε κινηματογραφική ταινία και εδώ ένα slideshow φωτογραφιών τους (μουσική κάλυψη,με τη φωνή της B.Streisand).
Επανασυνδέθηκαν αργότερα και ακολούθησαν μουσική και θεατρική καρριέρα έως το 1967, με επισυμβάντα το θάνατο της La Verne, της μεγαλύτερης από καρκίνο.Εδώ ίσως είναι η τελευταία τους εμφάνιση τότε, ίσως το 1966, στο "The Dean Martin Show". Η εκ νέου επανασύνδεση όμως, των δύο άλλων αδελφών χάρις στην Bette Midler και τη δική της version του τραγουδιού τους "Boogie Woogie Bugle Boy" έγινε το 1972.
Η νέα αυτή προσπάθεια reunion, έδωσε συμμετοχή σε shows, musicals και δίσκους. Πρέπει να αναφέρουμε εδώ ότι έφθασαν τα 113 charted hits, 46 από τα οποία σκαρφάλωσαν στο top 10! Ξεπερνώντας τον Εlvis Presley αλλά και τους Beatles. Σε όλη τους την καριέρα οι αδελφές, ηχογράφησαν πάνω από 600 sides και πούλησαν 75 εκατομμύρια αντίγραφα συνολικά!
Ανατρέχοντας στη ζωή αυτών των γυναικών που κοριτσάκια ακόμα διέπρεπαν στη Μινεσσότα, όπου γεννήθηκαν και όπου οι γονείς τους Πέτρος και Ollie, είχαν - τι άλλο για εμιγκρέδες της εποχής- εστιατόριο, δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις και να απολαύσεις το ταλέντο τους, την εκφραστικότητά τους, αλλά και τη διάθεσή τους.
Διέπρεψαν στο swing, boogie-woogie,στη jazz, σε ballads, folk, country-western, ακόμα σε seasonal και religious. H ευελιξία του στυλ, τους χάρισε διάφορους λαμπερούς μουσικούς παρτεναίρ όπως ο Bill Crosby, o Danny Kaye, ο Andy Williams, η Judy Garland ο Nat "King" Cole και άλλους..
Όπως μάλιστα χαρακτηριστικά λέει ο σχολιαστής Τassos1 από τη Γερμανία, στο Ιn the Mood, κέρδισαν έναν πόλεμο με τη μουσική! Το πρώτο αμερικάνικο tank που μπήκε στη Γερμανία έπαιζε στη διαπασών και μετέδιδε από τεράστια μεγάφωνα αυτό ακριβώς το τραγούδι!

Tου αγ. Ανδρέα σήμερα, Χρόνια πολλά, ευκαιρία ήταν να θυμηθούμε τις περίπου Ελληνίδες, διάσημες αδελφές!
Πηγή φωτογραφίας: Το lessignets.com και το Google-εικόνες.

ΥΓ. Δημοσιεύεται με λίγη καθυστέρηση, ένεκα ο.. δίσκος, ο σκληρός και άπονος!

Εορτή εορτών!

Eδώ θα ήθελα να γιόρταζα σήμερα την ονομαστική μου εορτή. Στο μοναστήρι των αγ.Σαράντα, στη Σπάρτη. Στην ευλαβική ατμόσφαιρα του βυζαντινού παλλαϊκού ναού, που τιμά νεαρούς αγίους, όπως άλλωστε νεωτάτη, έδωσε μαρτυρία και η αγία Αικατερίνα, η προστάτις μου.
Πέρυσι είχαμε μιαν άλλη προσέγγιση στο θέμα της πανέμορφης, της πανεύφημης κόρης που μυροβλύζει στο Σινά.
Ονειρεύομαι κάποια στιγμή να ταξιδέψω έως εκεί. Όπως ονειρεύομαι τόσα πολλά πράγματα στη ζωή μου ακόμα, που ίσως ποτέ δεν θα μπορέσω να πλησιάσω ή να δώ. Αλλά, μόνο το όνειρο, πολλές φορές είναι ταξίδι!

Θα πήγαινα λοιπόν στο μοναστήρι, που δεν απέχει πολύ από τη Σπάρτη, κρυμμένο στις μαλακές υπώρειες του Πάρνωνα. Η μορφή της αγίας "μου", ιστορείται στους τοίχους του καθολικού:
"Στο καθολικό οι τοιχογραφίες που σώζονται μέχρι σήμερα μετά από την πυρπόληση του μοναστηρίου το 1770 επιζωγραφίστηκαν από τον Κρητικό ιεροδιάκονο αγιογράφο Γεώργιο Καλλιτεράκη μετά από ανάθεση του Ηγούμενου Παισιού Ζαχαρακόπουλου ".πηγή Δ.Θεραπνών.

Μετά να ανέβαινα στο παλιό σπιτάκι, που θωρώ και νοσταλγώ στις φωτογραφίες του καλοκαιριού.
Θα άνοιγα, ολάνοιχτα πόρτα και παράθυρα στις μυρωδιές των γιασεμιών του κήπου.Με κάδρο την μοναδική θέα προς παλαιό και νέο Μυστρά, θα έφτιαχνα έναν μερακλήδικο καφέ και θα απολάμβανα εκείνον και το μεγάλο δώρο της φύσης. Μα βέβαια, εννοώ,
Τους κήπους -όσους έχουν απομείνει- με τις πορτοκαλιές, τα χαρακτηριστικά πέτρινα γειτονικά σπίτια, τα τριαντάφυλλα της αυλής μου.Κοπιάστε, ελάτε, συνοδέψτε το ταξίδι μου!
Πρώτα το τροπάριο της Αγίας και μετά,
Aκούμε Golden Gate Quartet,"When the saints.Go marching in".

Ή στην πιο μπιτ-άτη του έκδοση,εδώ.

Y.Γ. Ευχαριστώ πολύ την φίλη Πηνελόπη για την αφιέρωση στο blog της και τις ευχές! Eπίσης την φίλη Αγγελική Ν. που αφιέρωσε choco-post για μένα!
@ Ένα πολύ ωραίο άρθρο αφιέρωμα στην αγία Αικατερίνη διαβάζουμε στο Φιρίκι!

Links: Αικατεριναν,την πανεύφημον νύμφην..
ΚΥΡιακή γιορτή και σχόλη
Η πανεύφημος ...
Η έκθεση στο μουσείο Getty..
Βροχή και σήμερα..

Με τη γλώσσα των σαλιγκαριών

Σαν "τα σαλιγκάρια βγήκαμε", έγραψα στο προηγούμενο ποστ. Τα καϋμένα,τα "γαστερόποδα πνευμονοφόρα μαλάκια", μια βροχή περιμένουν και μετά η βόλτα τους στο βρεγμένο χώμα και τα πεσμένα φύλλα, έτοιμη τροφή, είναι απλά παιχνίδι..
Αλήθεια, μια και το έφερε ο λόγος για τα σαλιγκάρια, τα έχετε δει σε.. συνουσία; Όχι δεν εννοώ στη Wiki! Μου έτυχε, μετά το ζευγάρωμα ακρίδας, να δώ και αυτό! Δεν είχα παρά μόνο το τηλέφωνό μου για να τα απαθανατίσω, στη γλάστρα της αυλής μου στη Σπάρτη τις προάλλες και να σας κάνω κοινωνούς.
Η περίοδος αναπαραγωγής των σαλιγκαριών διαφέρει ανάλογα με το κλίμα. Στην Ελλάδα η περίοδος αυτή είναι συνήθως το καλοκαίρι. Κατά το ζευγάρωμά τους εκτοξεύουν "βέλη", έναν ασβεστώδη σχηματισμό ο οποίος βρίσκεται στο σάκο τους κι έχει σχήμα στιλέτου με μυτερή απόληξη, η οποία διεγείρει το σύντροφό τους.
Πηγή το focus

Tα φουκαριάρικα.. Μόνο στη σκέψη των πολυπληθών απογόνων τους, που θα γεννιώντουσαν 15 μέρες μετά και θα κατάπιναν το πράσινο της αυλής μου, θύμωσα! Τα απέσπασα βιαίως από τη γλάστρα μου και έτσι ακόμα ενωμένα, τα πέταξα στον κήπο της...γειτόνισσας! Να συνεχίσουν να..σαλιαρίζουν αλλού!

Bέβαια τα σαλιγκάρια εκτρέφονται, μια και ως γκουρμέ escargot, γίνονται σπουδαίο πιάτο με γαλλική φινέτσα! (Δεν θέλω.. επιφωνήματα, χοχλιούς μπουμπουριστούς και άλλους εντάσσουν στην παραδοσιακή κρητική διατροφή, αιώνες τώρα οι ρέκτες κάτοικοι του νησιού μας)! Αλλά και επιδίδονται σε πρωταθλητισμό, Oλυμπιακών κοχλιοδρομιών, αφού σε κάποιους αρέσει να παίζουν με το..μπουμπουριστό φαί τους!

Πέρα από τα ευφυολογήματα, τα σαλιγκάρια εμπνέουν όχι μόνο σε μαντείες κατά τον Ησίοδο,λόγω του σχήματος του κελύφους, αλλά και σε λογοτεχνικά κείμενα. Όπως ποιήματα σαν εκείνο του Λ. Μαγκλάρα, ή όπως αυτό το διήγημα με τον τίτλο που δανειστήκαμε στην επικεφαλίδα μας.
Είναι γραμμένο από τη νεαρή Τζαμαϊκανή συγγραφέα Marcia Douglas. Στη συνέντευξή της στην Campus Chronicle η συγγραφεύς, ρωτήθηκε για το γράψιμο και τι συμβουλές θα έδινε. Απάντησε τονίζοντας την ερωτική της σχέση με τη γλώσσα και τη χρήση της, από μια story teller σαν αυτήν! Επίσης ότι εμπνέεται απ' ό,τι διαβάζει, καλό ή κακό..

Προσθέτω ότι μπορεί να εμπνευστείς και από ό,τι βλέπεις. Να, καλή ώρα εγώ, από την παρουσία των σαλιγκαριών στη γλάστρα μου! (Μου τη ρημάξανε την αμαρυλλίδα μου... )
"Σαλίγκαρε, μαλίγκαρε,. βγάλ' τα κέρατά σου,. γιατ' έρχετ' η κυρά σου. με τα πρόβατά σου", που λέγαμε παιδιά!
Ακούμε πάλι μουσική επιλογή του ΤΑ2ΠΙ και Θέμη Ανδρεάδη στο Πιτσι-πιτσι:

Oμπρέλλες και ομπρέλες

Ανοίχτηκαν προχθες οι ομπρέ-λλ-ες, οι φθινοπωρινές. Ομπρέ-λ-ες οι βολικές! Για βροχούλες αλλά και ήλιο και αντήλιο! Για μουσική ίσως απόλαυση,σαν τις ομπρέλλες του Βοσπόρου! Με ένα "λ" αλλά και με δυο! Πολλοί καταδικάσανε την γραφή με τα δυό "λ" ως αντιγραφή από την εισαγόμενη λέξη umbrella.. Όμως,
-Πρώτον: Η αποστασιοποίηση από τη γόνιμη γλώσσα μας, μας έκανε να ξεχάσουμε ότι όμβρος(=βροχή) είναι η ρίζα, εξ ού όμβρια ύδατα, αγωγός ομβρίων κλπ, που χρησιμοποιούνται ως όροι ακόμα σήμερα.. Επομένως η ομβρέλλα( ομ-b-ρέλλα λόγω προφοράς και ευφωνίας), σημαίνει προστασία από τα όμβρια. Η ελληνική πλούσια γλώσσα άλλωστε, το μαραφέτι για την προστασία από τον ήλιο, που σκιάζει, το ονομάζει αλεξήλιον!
-Δεύτερον: Η λατινoγενής λέξη umbrella, προέρχεται μάλλον από το θέμα ombra=σκιά. Οπότε καταλαβαίνει κανείς το γλωσσικό πάρε δώσε. Σκιάζει η ομβρέλλα, να δάνειο στη λατινική για την παράλληλη χρήση! Umbria άλλωστε, δεν είναι και η δασοσκεπής ορεινή περιοχή της Ιταλίας η σκιερή (και βροχερή επομένως);

Νοέμβρης πιά κανονικός, με τα όλα του! Ψυχρούλα το βράδυ και βροχή, σχετική ζέστη,19-23 βαθμοί , για την εποχή το μεσημέρι και υγρασία. Προχθές πνιγήκαμε στο νερό, δέκα μέρες πριν, μεσημέρι στη Νέα Μάκρη, καταιγιστήκαμε από ξαφνικό χαλάζι πυκνό και μεγάλο. Όμως σήμερα βγήκαμε σαν τα σαλιγκάρια στη λιακάδα, στις παραλίες, κάτω από ..άλλες ομπρέλες!
Ευχάριστη λιακάδα και στο.. Monaco. Δίπλα από το λιμανάκι της εικονιζόμενης μικρής πολιτείας, όπου απολαύσαμε για μια ακόμα φορά, ακόμα έξω, δίπλα απ τη θάλασσα, -monacoi- το καφεδάκι μας.
Καιρό είχαμε να βγούμε απ το καβούκι μας -σαν τα ..σαλιγκάρια δεν είπαμε;- μετά του συζυγάτου μου.Μ ια βόλτα και ένας καφές, μας φέρνει πάντα κοντά. Πόσο πιο κοντά; Μα, απολαύστε τον Θέμη Ανδρεάδη και την Άϊντα Μάουρερ, (ευχαριστούμε ΤΑ 2ΠΙ):

Επέτειοι και περιστάσεις υπό τους ήχους reginella campanogla

Tέτοια εποχή πριν κάποια χρόνια ξεκίνησε την πορεία του αυτό το ιστολόγιο. Από τα πρώτα του θέματα, η προβολή της Επετείου του Ιταλο-Ελληνικού πολέμου και του Γ.Θεοτοκά, που ως μαχητής ο ίδιος αλλά και ως πολεμικός ανταποκριτής, κάλυψε με το άψογο κείμενό του αυτόν τον πόλεμο, της γενιάς του πατέρα μου και παππού των παιδιών μου, των σημερινών νέων.
Η δική μου γενιά με τη λέξη Επέτειος, εννοούσε πάντα την "Επέτειο του ΟΧΙ", του τιτάνιου αγώνα των Ελλήνων του '40, με όλα, τις αρετές αλλά και τα τερτίπια και το πολυμήχανο της φυλής. Έγραφε ο Θεοτοκάς, τότε:

"Ο εχθρός δεν μας ήξερε. Ποτέ Δε φαντάστηκε την κρυμμένη δύναμη του μικρού ομίλου των ανθρώπων που ζούσαν πλάι του , στους βράχους του Αιγαίου, ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε να μας γνωρίσει και να μας καταλάβει.
Νόμισε πως είχε να κάμει μ’ ένα κρατίδιο χωρίς τιμή, χωρίς παράδοση και χωρίς νου, έτοιμο να διαλυθεί και να πουληθεί με την πρώτη φοβέρα. Ο εχθρός σκέφθηκε μονάχα πως είτανε δέκα φορές ισχυρότερος από μας.
Δεν ήξερε το Εικοσιένα και τα εκατόν πενήντα χρόνια των απελευθερωτικών μας αγώνων, δεν ήξερε το πνεύμα μας και την ηθική μας ζωή, δεν ήξερε το Σολωμό, τον Κάλβο, τον Κοραή, τον Ψυχάρη, τους πυρπολητές, τους ευζώνους. Τώρα αρχίζει να μας μαθαίνει."

Με κάνει σκεπτική η υπογραμμισμένη από μένα παράγραφος, με κάνει να αισιοδοξώ... Εξίσου ίδια κατάσταση αντιμετωπίζουμε σήμερα, ενός κράτους που δείχνει διαλυμένο, χωρίς τιμή. Ενός κράτους που σήμερα τον εχθρό τον αντιμετωπίζει στο μαλακό του υπογάστριο. Όχι μόνο στην αναμέτρηση από το περίεργο και αδικαιολόγητο για τα μεγέθη μας και μη καταγεγραμμένο σε αριθμό πλήθος παράνομων μεταναστών συγκεκριμένης θρησκευτικής αντίληψης, που μερικούς μήνες πριν, κατευθυνόμενοι, έκαψαν και λήστεψαν -και ληστεύουν - τους Έλληνες στην ..Πρωτεύουσά τους! Αλλά και στην αναμέτρηση με τον πιο κακό μας εαυτό, τον πιο διεφθαρμένο, τον πιο ηττοπαθή, τον πιο μίζερο, τον πιο "βάρβαρο" σε όλη την ιστορία μας. Μακάρι και σήμερα να είχαν νόημα οι Σολωμός, Κάλβος, Κοραής και Ψυχάρης, αλλά και ο Σεφέρης, ο Ελύτης και ο Ρίτσος..


Αφορμή να διακόψω την "απουσία", να καταγράψω αυτές τις σκέψεις, μου έδωσε μια..βοσκοπούλα! Το ιταλικό τραγούδι Reginella campanogla του 1939 των Eldo and Bruno di Lazarro, που ανέβασε πρόσφατα -και για μας επίκαιρα- ο Leotaurus1975, στο κανάλι του στο YouTube. Διάλεξε τρεις παραλλαγές, τρείς γλώσσες.Δυο ορχηστρικές στα Γερμανικά από γνωστή μπάντα του swing και Ιταλικά με μια Ολλανδική μπάντα.Aλλά και μια στα Γαλλικά με τον Τίνο Ρόσσι. Αυτήν την παραλλαγή παρουσιάζουμε πιο πάνω, γιατί βρίσκουμε ότι ταιριάζει με την πιο κάτω επιλογή μας.

Σκέφτομαι πόσο έξυπνα και άμεσα αντέδρασε "ο πολυμήχανος Έλληνας" εκείνης της εποχής,ο γνωστός στιχουργόςΓ.Οικονομίδης. Συνταιριάζοντας την εύθυμη μουσική του γνωστού Ιταλικού τραγουδιού που λανσάρισε παγκόσμια ο τενόρος Κάρλο Μπούτι, με τους ελληνικούς στίχους παρωδία, το έστρεψε με τη λυτρωτική σάτιρα που σπάει κόκκαλα τελικά,το ίδιο το τραγούδι τους, ενάντια στους φασίστες, ενάντια στους ίδιους τους Ιταλούς. Δικαιώνοντας μέσα από γελοιοποίηση του γραφικού δικτάτορα και την ειρωνία, τη θυμοσοφία των Ελλήνων της εποχής, ήδη δοκιμασμένων από τη δική τους δικτατορία, τότε. Η πρώτη ελληνική λοιπόν παραλλαγή, με τη φωνή του Νίκου Γούναρη, "στη Ρώμη", έμεινε στη μνήμη μας με τον πρώτο στίχο, "Κορόιδο Μουσολίνι". Τι περίεργο, το τραγουδά και το γνωρίζει και η νέα μας γενιά!

Tελειώνει άραγε το καλοκαίρι;

Πισωπατεί το καλοκαίρι, κρύβεται
στις σκιές του Σεπτέμβρη,
στις ξεχασμένες αγκαλιές,
στα μισόκλειστα μάτια
που κρατούν τις στιγμές.

Πισωπατεί το καλοκαίρι,χάνεται
στα μισοφαγωμένα σταφύλια,
στους κουρασμένους κήπους,
στη φοβέρα της βροντής
που φέρνει τη βροχή, λυτρωτικά.

Πισωπατεί το καλοκαίρι, γραπώνεται
στην πέτρα που πύρωσε ο ήλιος,
στο γερτό παντζούρι του σπιτιού
στο παλιό λιμάνι, με τις βάρκες
που γύρισαν τα δίχτυα γεμάτα.

Πισωπατεί το καλοκαίρι, σώζεται
στην κάρτα που μυρίζει θάλασσα
στη φωτογραφία το καταμεσήμερο
στο ξεχασμένο κοχύλι και την άμμο
που κείτονται, σα θυμητάρια διακοπών..© is ©

2/9/09-Λιμένι, στη Μάνη
Αφιερωμένο στην πρωτοκόρη μου..

Σιθωνία, παρά θιν αλός ΙΙ, στη θάλασσα δηλαδή

Η Ωραία Σιθωνία! Ένας απερίγραπτος ιδανικός συνδυασμός βουνού και θάλασσας! Μια ευλογημένη φύση! Ένας Παράδεισος! Σας προετοίμασα άλλωστε! Στη φωτογραφία που δανείστηκα από τοNeos Marmaras.net το προσέξατε,φαντάζομαι, σε όλη τη μεγαλοπρέπεια των στοιχείων της!

Ας ελπίσουμε ότι η φωτιά που παρακολουθήσαμε αυτόπτες να καίει δάσος από Τριπόταμο προς Βουρβουρού, να είναι η τελευταία και να είναι ανώδυνη για το τοπίο και τη φύση μακροπρόθεσμα..
Δεν ξέρω πράγματι, ποια από όλες τις ακρογιαλιές να επισημάνω, από τη Γερακινή και τα Ψακούδια όλη τη περιοχή του Ν.Μαρμαρά Πόρτο Καρράς, πόρτο κουφό κλπ έως τη Συκιά και από τη Σάρτη και τη Βουρβουρού, έως τα Πιργαδίκια! Όλες είναι καταπληκτικές. Όσες δε, έχουν άμμο, τότε κυριολεκτούμε αν τις αποκαλέσουμε "χρυσή αμμουδιά". Γιατί ψιλοί κόκκοι χρυσού, στραφταλίζουν, σηκώνονται στο ανακάτεμα του βυθού, σε ξαφνιάζουν και σε προβληματίζουν για τα ορυκτά που κρύβει η πανάρχαια χώρα μας.( Η φωτό κάτω δεξιά από μια τέτοια αμμουδιά, στο λιμανάκι δεξιά απ τη Συκιά, προς Καλαμίτσι).
Nα που όμως, οι Νεοέλληνες, κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους να την καταργήσουν-τη φύση- και να την ασχημίσουν -την περιοχή τους- και τις μικρές ή μεγάλες πολιτείες τους..Ήδη η απληστία ασχημαίνει και κάποιους γηγενείς..
Ένας τέτοιος, με τον οποίο κλείσαμε τηλεφωνικά κατάλυμα,ας όψονται οι φιλικές συστάσεις, παραλίγο να τορπιλλίσει τις διακοπές μας.Κάθε άλλο παρά, ανταποκρινόταν ο χώρος, για διαμονή διακοπών..
Όμως έγινε η αιτία, να γνωρίσουμε τον αντίποδα, δηλαδή ευγενικούς και χαμογελαστούς ιδιοκτήτες, μιας καλόγουστης σειράς μπάγκαλόους(διαμερισμάτων καλύτερα) και εμείς να πάρουμε την πρώτη θέση, μπροστά στη θάλασσα! Οι διακοπές μας τελικά,θα μας μείνουν αξέχαστες. Η αναφορά στο Μιραμάρε, στην ευρύτερη περιοχή του Ν.Μαρμαρά, στην ακτή Παράδεισος, είναι το λιγότερο που ανταποδίδουμε. Άλλωστε η συνεργασία τους με πρακτορεία στη Ρουμανία και Ρωσσία, νέες τουριστικές αγορές, τους καθιστούν ανεπιδεείς στην "διαφήμισή" μας! (η φωτο πάνω δεξιά της δύσης και η κάτω αριστερά είναι της διαμονής μας, από το μπαλκόνι μας..)


Με έκπληξη ανακάλυψα ότι υπάρχουν ακόμα και παρθένες παραλίες(η φωτο επάνω στο κέντρο είναι από μια τέτοια,προς Πυργαδίκια), και λιγώτερο κοσμοβριθείς, πάντα καθαρές και λαχταριστές. Ο αέρας που έρχεται από τα πευκοδάση και το πέλαγος, οι αποχρώσεις τυρκουάζ των νερών, ο ήλιος που ανατέλλει ή δύει και λούζει φως και χρώμα τη θάλασσα, τα ωραία επίσης ορεινά της χωριά(π.χ.Παρθενώνας), ενίοτε με θέα πελαγίσια, είναι τα ατού της Σιθωνίας. Υπάρχουν δρόμοι ανάμεσα σε δάση, που θυμίζουν αμερικάνικες ταινίες και ξεκουράζουν το μάτι. Φυσικά και νερά!
Κοσμική ζωή για τους αγιάτρευτους, υπάρχει! Στα Ψακούδια του Δ.Ορμυλίας, που τα θεωρήσαμε πιο ήρεμα για παράδειγμα, σε ένα ωραίο καφέ είχαμε την έκπληξη μουσικής live, πίνοντας το ποτάκι μας, ενώ τα παιδιά βρήκαν μοντέρνα στέκια παντού και στον Νέο Μαρμαρά.Η φωτο επάνω αριστερά, από το κέντρο του Μαρμαρά! Σίγουρα και στη Νικήτη, που είναι ..κόμβος!

Θα ξαναπάω,θα ξαναπάμε, οπωσδήποτε και δεν χρειάζεται μόνο το Πορτο Καρράς, για να εμπιστευθούμε τις διακοπές μας!
(Α, to τραγούδι! Εε.. ευλογούμε τα ..γένεια μας!!Κατερίνα-κατερινάκι, Πασχάλης)

Σιθωνία παρά θιν αλόςΙ the dreamland

H φωτογραφία που δανείστηκα από τοNeos Marmaras.net, είναι "Η Σιθωνία" σε περίληψη!! (έπεται άρθρο_)
Aκούμε Faust Lealli, A Chi

Προς Σιθωνία, το πνευματικό μέρος.

Εκτός από το ονομαστό της νερό, η Σουρωτή είναι γνωστή στους Πανέλληνες, γιατί εκεί στο Ησυχαστήριο του αγ.Ιωάννου Θεολόγου, θησαυρίζεται το σώμα του π.Παϊσίου, ήδη αγίου στη συνείδηση του κόσμου. Στις 12 Ιουλίου, ημέρα μνήμης του,ημέρα που η ψυχή του άφησε τον κόσμο, το Μοναστήρι πανηγυρίζει. Είμαστε τυχερές! Είναι στο δρόμο μας!

Περάσαμε πράσινους κάμπους και όμορφα, νοικοκυρεμένα σπίτια και θαυμάζαμε την πλούσια φύση του Βορρά.Τυχεροί όσοι μπορούν, τόσο πολύ κοντά στην πόλη, να μένουν σε μονοκατοικία στην εξοχή! Φθάσαμε στις 3 το μεσημέρι,στο μοναστήρι, όχι πολύ σίγουρες ότι θα ήταν ανοιχτά. Όμως η μέρα ήταν εξαιρετική και οι πύλες ορθάνοιχτες.
Κόσμος πήγαινε και ερχότανε,χωρίς ευτυχώς συρροή αν και τρεις φορές γέμισε το πάρκινγκ και άλλες τόσες άδειασε, έως ότου προσκυνήσουμε στην εκκλησία και τον τάφο του γέροντα και περιεργαστούμε τα βιβλία και τις εκδόσεις του Ι.Ησ. στο βιβλιοπωλείο τους. Ήσυχα και μερικές φορές δακρυσμένοι οι προσκυνητές κινήθηκαν ανεβοκατεβαίνοντας τα επίπεδα της μονής.Το καθολικό και ο τάφος είναι ουσιαστικά εκτός κυρίως μοναστηριού, πράγμα απαραίτητο για την ανεμπόδιστη από τα πλήθη, πνευματική ζωή των καλογραιών.

Μπροστά στον τάφο, που κλείνει ένα απλό καλογέρι, που πλάτυνε το νου του και άνοιξε την ψυχή του ώστε να μην υπάρχει παρά μέσα στην Αγάπη για τον Θεό και τον συνάνθρωπο, συστέλλεσαι. Η ανυπόκριτη αγάπη του κόσμου, έχει πνίξει τον τάφο στα λουλούδια. Κεράκια προσευχής ή ευγνωμοσύνης ανάβονται από τους προσκυνητές, που γονατίζουν και προσκυνούν τον καταξιωμένο στη συνείδησή τους άγιο. Αυτόν που βοηθά η προσευχή τους να αγγίξει το Θεό.

Με τις ευλογίες του ιδρύθηκαν σε κοντινή απόσταση, πολλά ησυχαστήρια, που έχουν την πνευματική του παρουσία έντονη. Ένα ανδρικό,στην Ορμύλια, ο άγιος Αρσένιος, προς τιμήν του πνευματικού του πατρός Παϊσίου και κάποια αξιόλογα γυναικεία. Ένα γυναικείο του Ευαγγελισμού,με σημαντικό κοινωνικό έργο και ένα άλλο, το Ησυχαστήριο του Τιμίου Προδρόμου, ήταν στο δρόμο μας.
Στον αγ. Αρσένιο, μια πραγματική πνευματική κυψέλη, παρακολουθήσαμε αγρυπνία και γνωρίσαμε τους πνευματικούς της Ι.Μονής.Τον π.Θεόκλητο, τον π.Νήφωνα, τον π.Παΐσιο, γερμανό πρώην καθολικό ιερέα. Στο πολύ ενημερωμένο βιβλιοπωλείο προμηθευτήκαμε ανάμεσα στα άλλα βιβλία, το μικρό οδοιπορικό στην παράδοση του Πολύγυρου "Νερό από τις εξι βρύσες", του μ.Συνεσίου Γεννατά. Μια εξαιρετική λαογραφική καταγραφή,(ISBN: 978-960-98784-0-1), με πλούσιο φωτογραφικό υλικό, χάρτες, πληροφορίες, τραγούδια. Ομολογώ ότι πολύ θα ήθελα ένα τέτοιο έργο για την πατρίδα μου τη Σπάρτη.
Αλλά οι διακοπές μας, μόλις άρχιζαν!
Ακούμε "Εsta noche no, Elsa Cuarta