Παναγία η Γάλαξα η Θαλασσοκρατούσα

Mα την Παναγία την Κανάλα, μα την Πορταΐτισσα, την Τρυπητή, την Tριχερούσα, μα την Παναγία της Βλασσαρούς, δεν είχα ξανά ποτέ ακούσει για την Παναγία την Γάλαξα,τη Θαλασσοκρατούσα..

Πόσο μ'αρέσει αυτή η συνήθεια του λαού μας, να προσαγορεύει αγαπητικά και να φέρνει πιο κοντά του την Κυρία Θεοτόκο, τη "Μάνα" του.. Tη μεσίτρια, την παρηγοριά του, την ελπίδα του, την τροφό του, τη Σκέπη του, την προστασία του.. 

Ώστε Θαλασσοκρατούσα η Παναγία η Γάλαξα, που χτίζεται στην κορυφή της χερσονήσου Τράχηλας Γαλαξειδίου, στην περιοχή Ανεμοκάμπι! Που μοιάζει καράβι με θέα το γαλάζιο του Κορινθιακού και τις Πελοποννησιακές ακτές!
Πως άλλωστε να εκφραστεί αλλοιώς ο θαλασσοδαρμένος ντόπιος ιστορικός λαός, που κατοικεί τη χώρα της γοργόνας Γάλαξα..Ο προκομένος λαός,που χτίζει ιστιοφόρα ταξιδιάρικα σ'όλες τις γωνιές του κόσμου, με κρεμασμένη στο κατάρτι την εικόνα Της.. Που φέρνει τα καλά του εμπορίου, πραμάτεια και χρήματα ώστε να ευπορίζεται η περιοχή.

Αφορμή για αυτό το άρθρο , είναι αυτή τη φωτογραφία, απο το επιτάφιο εκεί, τη Μ.Παρασκευή, που έλαβα πρόσφατα. Η κατανυκτική ατμόσφαιρα που φαίνεται να αποπνέει η όμορφη αυτή φωτογραφία, έγινε αφορμή να αισθανθώ το σπουδαίο έργο που γίνεται  εκεί, τούτη τη στιγμή. Να καταλάβω την αγωνία των ανθρώπων που ανέλαβαν το επαχθές της ανέγερσης  αυτή μάλιστα την εποχή.. Να φανταστώ πως είναι  να βλέπεις ότι τρέχουν οι υποχρεώσεις και οι ημερομηνίες και να αδυνατείς..

Από τη σελίδα του πνευματικού (π.Ανδρ.Κονάνος), αντιγράφω στοιχεία, που ενδεχόμενα θα έδιναν την ευκαιρία σε κάθε ένα από εμάς, με τον "οβολό της χήρας" να νοιώσει, να γίνει κτίτωρ μοναστηριού, μιας τέτοιας όμορφης και σημαντικής προσπάθειας και μας καλώ  να συνδράμουμε:

"-Εθνική Τράπεζα : 040/296223-31
IBAN : GR8801100400000004029622331
SWIFT/BIC : ETHNGRAA
-Τράπεζα Κύπρου : 0150-01-009645-00
 ΙΒΑΝ CY17002001500000000100964500
SWIFT BCYPCY2N."

Η Ζωή εν τάφω..

Σήμερον ο κρεμάμενος επι ξύλου, "κηδεύεται" με τη θλίψη της συνενοχής και της Απουσίας. Η κατάσταση της Χώρας, τα ψυχολογικά αδιέξοδα, η πνευματική ένδεια, ο Θυμός για την προδοσία, κάνουν τη συμμετοχή στο εκούσιον Πάθος και τον εκκλησιαστικό επιτάφιο, αδήριτη αναγκαιότητα. 

Ο κόσμος, έχει την ανάγκη να θρηνήσει. Στο Θεανδρικό πρόσωπο να απεικονίσει τους αγαπημένους που έφυγαν, να κλαύσει για την υπέρτατη Αδικία. Να ταυτιστεί με τη Μητέρα που η καρδιά της διαπερνάται από Ρομφέα, να πενθήσει μαζί Της. Να μοιρολογήσει για τα χαμένα όνειρα και τις προσδοκίες, για το μίζερο και σκοτεινό παρόν, το πιο σκοτεινό Μέλλον και τη Ζωή που σωριάζεται αναίτια και εκκωφαντικά γύρω του.. Να συναιστανθεί πως είναι να γίνεται άθυρμα της Εξουσίας, όποιας, όποτε, που τον συμπαρασύρει σαν εκτελεστή της σε σκοτεινά σχέδια.. 

Όμως η Θλίψη και ο Θάνατος δεν είναι οριστικοί, έρχεται πάντα η Κάθαρση και η Ανάσταση. Έρχεται η Ανοιξη, η εαρινή ανάταση..Η Ζωή  δεν γνωρίζει  τα όρια του Τάφου! Η Ζωή επιδιώκει το "Πέρασμα", τη Λαμπρή..

(η φωτογραφία της Αγγελίνας, είναι απο τη σημερινή περιφορά του Επιταφία στον περίβολο της Ι.Μ.Αγ.Σαράντα, στη Σπάρτη.Ακούμε τον Χ.Αηδονίδη και τη Νεκταρία Καρατζή στα Εγκώμια)

Ψυχομαχάει..ο Τύρος, απόψε!

Καθαρά Δευτέρα-Σαρακοστή αύριο.. Τι δίαιτα, χμμμ.., διατροφή να ακολουθήσει κανείς.. Πολύ αλατισμένα, πολύ παχυντικά, πολύ χοληστερινούχα.. Το απλό είναι και νόστιμο και όμορφο! Σαλάτες λοιπόν, βραστές πατατούλες, ελίτσες λαγάνα..
 Άλλωστε, για τη Σαρακοστή, πέθανε ο..κρέος  :
   
Τ΄ ακούτε τι παράγγειλε η Καθαρή Δευτέρα;
Πεθαίν΄ ο Κρέος, πέθανε, ψυχομαχάει ο Τύρος
σηκώνει ο Πράσος την ουρά κι ο Κρέμμυδος τα γένεια
Μπαλώστε τα σακούλια σας, τροχίστε τα λεπίδια
και στον τρανό τον πλάτανο, να μάσουμε στεκούλια
(Δημοτικός σατυρικός θρήνος Φθιώτιδας) 


Oι Αθηναίοι ετοιμάζονται να κολωνιάσουν τους χαρταετούς και  για τους ποικίλους εορτασμούς για τα πατροπαράδοτα Κούλουμα!  Μου αρέσει η ετυμολογική εξήγηση του Α. Καμπούρογλου, που σημειώνει ότι: "ο όρος είναι καθαρά αθηναϊκός και προέρχεται από τις κολώνες του ναού του Ολυμπίου Διός που τις αποκαλούσαν στη νεότερη ιστορία οι Αθηναίοι columna, κόλουμνα, κούλoυμνα, κούλουμα, χωρίς όμως αυτό και να προσδιορίζει την αρχή της εορτής που πιθανολογείται κατά τη περίοδο της τουρκοκρατίας".

Η υπέροχη φωτογραφία του χιονισμένου Ταΰγετου και του Μυστρά, είναι του Κυριάκου Τριλιούρη, που κάνει ότι μπορεί να μας ξυπνήσει το νόστιμον ήμαρ..

Ερχονται και χαρές!

H μικρή μας, λίγο πριν τα Χριστούγεννα μας έδωσε στιγμές χαράς. Πήρε το πτυχίο της. Ηταν η ευκαιρία να ξαναδούμε την όμορφη- τόσο μικρή που μου φάνηκε τώρα- λαμπρή αίθουσα τελετών του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.Η τελετή σχετικά σύντομη, τα παιδιά χαρούμενα, η ομιλία του κοσμήτορα της Σχολής τους θερμή, εγερτική, αισιόδοξη. 

Ο όρκος καθηλωτικός. Εδώ ξεκινά η σταδιοδρομία των νέων επιστημόνων. Της νέας δύναμης της πνευματικής της χώρας μας.  Κύτταζα τα πρόσωπά τους.. Ανάμεσά τους σίγουρα θα υπάρχει ο νέος Σεφέρης, ο νέος Παπανικολάου, ο νέος Καραθοδωρή, ο νέος Νανόπουλος, η νέα Γλύκατζη-Αρβελέρ...

Η  δύναμή τους  η  ελπίδα μας..

υγ. Σηκώνω τα χέρια ψηλά.. ο Βlogger, μπλοκάρει τη δική μου επεξεργασία και επιθυμία εμφάνισης του ποστ.. Αλλος ένας λόγος να απέχω τελικά..

Συννεφιές..

H συννεφιά σιγά-σιγά εκτοπίζει τη λιακάδα. Η θάλασσα αντικατοπτρίζει τη διάθεση τ'ουρανού. Τη διάθεση της ψυχής μας..
Αψηφίσαμε τα πρώτα δείγματα, δεν πιστέψαμε τόση μεγάλη προδοσία.. Η ελεύθερη βούλησή μας βαδίζει σε αχνάρια φθινοπωρινά..
Ακούμε τη Γαλάνη να ερμηνεύει Χατζηδάκι-Γάτσο: Ασπρο Περιστέρι

Σεπτέμβρης

Μέσιασε ο Σεπτέμβριος, ο πρώτος μήνας κατά το εκκλησιαστικό έτος, ο έβδομος κατά το Ρωμαϊκό ημερολόγιο, εξ ού -απο το septem- το όνομά του έως σήμερα. Αν και είναι δάνειο ελληνικότατο μια και το επτά δασυνόμενο γίνεται=σεπτά, σεπτός δε είναι ο σεβαστός! Το επτά λοιπόν, πάντα και σήμερα θεωρείται ιερός, σεβαστός αριθμός, "σεπτός"! (Στοιχεία ετυμολογίας κατά Α.Τζιροπούλου, από το εκλεκτό blog της Όλγας).
Φθινοπωριάρης λοιπόν τυπικά ο μήνας αν και το καλοκαιράκι και η ζέστη καλά κρατεί।
Του Σταυρού την ύψωση γιορτάζουμε μέσα στις άλλες τις γιορτές του Σεπτέμβρη, οι Ορθόδοξοι. Σαν Μεγ.Παρασκευή η μέρα! Μοιράζεται στις εκκλησιές βασιλικός και λούλουδα, για να θυμόμαστε πως εντόπισε η Αγ.Ελένη που ήταν θαμένος ο Σταυρός πάνω στον οποίο πέθανε κατά την ανθρώπινη φύση Του ο Χριστός.: Απο την αψια και γλυκειά μυρουδιά του βασιλικού που φύτρωσε επάνω από το κατάχωμα, του "σταυρολούλουδου".
Ο γλυκύτατος-σαν το πετιμέζι του τρύγου-τούτος μήνας απ'αυτό, απ το Λαό ονοματίζεται και Σταυρίτης, αλλά φέρνει και άλλα παρωνύμια, Σποράρης και Τρυγητής ή Τρυγομηνάς। Σαφές τι υποδηλοί κάθε ονομασία। Εξ ου και οι παροιμίες "Το Σεπτέμβρη στάρι σπείρε και σε πανηγύρι σύρε!" ή "Τον Σεπτέμβρη τα σταφύλια τον Οκτώβρη τα κυδώνια!"
Αυτή τη μέρα, εκκλησιαστήκαμε στον αι-Μόδεστο, απλά και ησύχια. Πήραμε βασιλικό απ του παπα-Μανώλη το χέρι και είπαμε να κάνουμε προζύμι.. Όμως ή στραβός ήταν ο γιαλός ή στραβά αρμενίσαμε, ή το αλεύρι δεν ήταν αρκετά σκληρό ή κάτι κάναμε ή παραλείψαμε που χάλασε την παρασκευή.. Ο βασιλικός όμως υπάρχει και θα ξαναπροσπαθήσουμε!
-Καλό Φθινόπωρο, σε όλους! (Μην πτοούμαστε με τα σκληρά, ανάλγητα μέτρα της κυβέρνησης και της ξένης Κατοχής. Η Μελαγχολία, είναι μόνο στα τραγούδια. Αλλά, κατά δύναμη, αντιστεκόμαστε..ειδικά στην κατάλυση στην πράξη του Συντάγματος που 3 του Σεπτέμβρη παραχωρήθηκε το πρώτον στο Λαό..)

Ακούμε τον Κώστα Καρρά, στο τραγούδι απ την παράστη με την Έλλη Λαμπέτη "Θυμήσου τον Σεπτέμβρη".

Χάρτες δασικοί και ΒΑΡΚΙΖΑ

Πριν μας αφήσει για τα κλεινά Παρισινά άστεα η "πράσινη Τινα",η πρώην υπουργός περιβάλλοντος, την "έκανε γυριστή", κατά το κοινώς λεγόμενο, στον περιούσιο Λαό,που πειθήνια ψήφισε την παρούσα Κυβέρνηση. Τράβηξε απ το συρτάρι της, χάρτες του..1945(!), όταν όλη η Ελλάς έθαλλε! Τα δάση ή οι πυκνοί σχηματισμοί δένδρων, όσων γλύτωσαν την υλοτομία τις δύσκολες εποχές του Β΄Παγκοσμίου πολέμου, κύκλωναν τις πόλεις-μου μιλάνε για το δασωμένο Γαλάτσι και το Παγκράτι- και έφταναν ως τη θάλασσα.. Της φάνηκε λογικό λοιπόν να στοχοποιήσει συγκεκριμμένες περιοχές. Να δώσει νούμερα εισπράξεων..άραγε πως θα το ονομάσουν, φόρους, πρόστιμα(;), δικαίωμα έχειν;; Πως;
Όχι, όχι το Καστρί "βρε κουτά" που θά'λεγε η Μαλβίνα,εκεί μένει ο Πρωθυπουργός και πρωθιερέας της! Όχι, όχι την Πολιτεία, εκεί μένουν οι βουλευτές, όχι όχι την Κηφισιά, το Κρυονέρι κλπ. εκεί είναι επιχειρηματίες και εργοστασιάρχες με ελεύθερο στη μόλυνση στο περιβάλλον. Ούτε καν Ερυθραία και Πεύκη, ούτε σκέψη για Εκάλη, κατακαϋμένο Διόνυσο και τα συν αυτώ. Να τα βάλει τώρα στα καλά καθούμενα με τους Λάτσηδες και τους Βαρδινογιαννέους.. Μακριά από Φιλοθέη,αγ.Παρασκευή, Χαλάνδρι.. Ούτε Βουλιαγμένη, Θεός φυλάξοι σε απ τα Ξενοδοχεία, ούτε Βάρκιζα ούτε καν σημειολογικά!

Ανερυθρίαστα λοιπόν η πράσινη κυρία,που διαβάζουμε ότι πράσινη-πράσινη αλλά χτυπά υψηλούς μισθούς και ex-patriate θέση, αφήνει τους έχοντες και κατέχοντες στις ακριβές περιοχές απείραχτους και στοχεύει σοσιαλιστικό θήραμα! Ποιούς; Τους μικρομεσαίους, που θέλησαν ένα εξοχικό στην Ανατολική Αττική, στην Αύρα, στο Μαραθώνα, στην Νέα Πεντέλη κλπ..Aμφισβητεί τη γη και την ανέγερση οικοδομής τους..
-Που κατά κανόνα ακριβοπλήρωσαν σε ιδιώτες ή συνεταιρισμούς, νόμιμα κατέχοντες και έδωσαν ουκ ολίγους φόρους στο αδηφάγο κράτος.
-Που εκτός απ' αυτά, τα "ακούμπησαν" στο κράτος -ακριβή μου οικοδομή- και απ'όπου αλλού: από την Πολεοδομία για την άδεια, απο το ΙκΑ ,από την εφορία ξανά, απο το Κτηματολόγιο, απο την ανεξέλεγκτη ως προς την άνοδο πάντα αγορά υλικών..
-Που είδαν να ανατρέπεται πολλές φορές ο προϋπολογισμός και το όνειρό τους..
-Πού είδαν αντίπαλο για μια φορά ακόμα το κράτος και δεν ελπίζουν σε κράτος δικαίου..
Τους μικρομεσαίους, που κλήθηκαν να πληρώσουν τώρα, στους δύσκολους καιρούς, αμοιβή μηχανικού ή τοπογράφου, να πληρώσουν χαρτόσημα, παράβολα κλπ. να ταλαιπωρηθούν σε στυγνή προθεσμία προσέλευσης στην άλλη άκρη, στο..Μαρκόπουλο, για να υποβάλλουν ένσταση στο Κτηματολόγιο.. Στο οποίο έχουν ήδη καταθέσει όλα αυτά τα χαρτιά όταν ήταν η προθεσμία καταγραφής του τόπου-(ανίκανο ηλεκτρονικό κράτος)!! Άσε που θα συσταθούν επιτροπές βέβαια και που θα τις πληρώσει υπερωριακά το Δημόσιο(διάβασε λαός), και.. κατ' ανέμου θα πάει ό,τι μάζεψε, εκτός αν υπολογίζει σε κέρδη ξεζουμίζοντας τους φόρου υποτελείς του..
-Ουαί υμίν πράσινη Τίνα και οι διάδοχοί σου, που δεν σε κόπτει πραγματικά η καταστροφή στο περιβάλλον. Αν ήταν αυτό, δεν θα είχε χωματερές και υλικά οικοδομών πχ στο περίφημο ελος του Σχοινιά, ούτε η περιοχή γύρω απο το Κωπηλατοδρόμιο, δεν θα συγχωρούσες την παράνομη υλοτομία χαριν της ανάπτυξης κέντρων αναψυχής των "δικών" και αδίκων, δεν θα άφηνες εργοστάσια να ρυπαίνουν..
-Ουαί υμίν πράσινη Τίνα & διάδοχοι, γιατί καταπίνεις την καμιλλον των ατασθαλιων των υμετέρων και δένεις μια ακόμα θηλειά στο λαιμό των ανθρώπων που δεν αυθαιρέτησαν, και αγαπάνε τον τόπο τους όσο και συ, ίσως πιο πολύ απο σένα..
-Ουαί υμίν Τίνα, που σε νανούρισε "του μικρού βοριά,παράγγειλα νά'σαι καλο παιδάκι" τραγούδι της μανας σου..

Ακούμε Βασίλη Σαλέα, το Όλον,χαρισμένο στον κοσμο που αγαπά την Ελλάδα Του


-Φωτογραφία με το κινητό μου από τη δασωμένη Βάρκιζα που δεν την γνωρίζω καν όπως τη θυμάμαι απο παιδί.

Καλοκαιράκι

Οικείο καλοκαίρι, αγαπημένη εποχή δηλαδή! Η εποχή της καρδιάς και των ονείρων μας। Για πολλούς ευκαιρία ταξιδιού και αναψυχής, για περισσότερους σήμερα, εποχή ανασυντάξεων, εννοιών, υποχρεώσεων.

Αλλοτροιωμένοι στις πόλεις, μακρια από την ελληνική παράδοση που θέλει το καλοκαίρι να συνδυάζεται με μικρά και μεγάλα πανηγύρια και γιορτές στον τόπο μας, αναζητούμε όμως τις ανάπαυλες του Θέρους. Αναζητούμε την αλλαγή, την επανασύνδεση με μνήμες, τη χαλάρωση.
Ο βασιλικός στην ασβεστωμένη απλή αυλή, η ευωδιά του γιασεμιού, οι χρωματικοί καταρράκτες των λουλουδιών στους μπαξέδες, η γαλάζια θάλασσα, το πράσινο της ελιάς και του πεύκου, τα τζιτζίκια, εικόνες διακοπών ελληνικού καλοκαιριού, αντιμάχονται τις τρέλλες στις.. Σευχέλλες, στον αγ.Μαυρίκιο ή στο Ντουμπάι! Είμαστε πρόθυμοι να βάλουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη και.. και μετά, καλή καρδιά! Σαν τους ανέμελους ήρωες στις ασπρόμαυρες ταινίες!

Επειδή νοσταλγήσαμε θερινό σινεμά, ακούμε την Ρένα Βλαχοπούλου στο "Ας πάει και το παλιάμπελο", αφιερωμένο εξαιρετικά στην παρούσααα α- Κυβέρνηση
Η φωτογραφία Καλοκαιριάτικο Ξημέρωμα, είναι με το κινητό μου, με θέα το Αιγαίο.

Picnic

H εικόνα της νεολαίας -και μή- σε πικνικ στην πλ.Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη, μου έφερε παιδικές μνήμες, σχολικές εκδρομές και εξορμήσεις για κολύμπι, τότε μικρές, σωστές ολοήμερες εκδρομές. Κεφάτη παρέα, φαγητό σε δοχεία (όχι,δεν είχαμε τάπερ τότε) στις τσάντες, πειράγματα, οικειότητα.
Στο εξωτερικό, με τα πάρκα και τις προσπελάσιμες εξοχές το πικνίκ είναι "must"! Yπάρχει εξοπλισμός, υπάρχει ίσως και σαβουάρ βίβρ σχετικά!
Έτσι αντί για τα μαμαδίστικα δικά μας κεφτεδάκια και τα σφικτά αυγά τη ντομάτα και το αγγουράκι, βοήθειά μας, έχουν να αντιπροτείνουν πάσης φύσης fingerfood, σάντουϊτς και άλλα καλούδια, ου μην αλλά και εκλεκτά κρασιά αντί της παρωχημένης..νταμιζάνας!
'Aσε που έχουν αναγάγει σε επιστήμη το πικνικ ακόμα και για γαμήλιες τελετές-wedding picnic-! Απαριθμώ από την έρευνα στο διαδίκτυο:

Α.διαιτητικά πικνίκ
Β.παιδικά πικνίκ
Γ.Καλοκαιρινά πικνικ
Δ.Party πικνίκ
Ε.Bρεττανικά πικνικ με παράδοση!
ΣΤ.Μια πλειάδα σάντουιτς για πικνικ επιπροσθέτως (sophistimom.com).
Υπάρχει και άρθρο για το σχετικό σαβουάρ βίβρ για το Πικνικ!
Ακόμα και βίντεο με ιδέες για φαγητά πικνίκ, όπως εδώ τουbittman στους Ν.Υ.Τ.

Επειδή οι καιροί χαλεποί για τραπεζάκια και εξόδους έξω, προτείνω να ενημερωθούμε και να συσπειρωθούμε! Με τα καλαθάκια μας στις παραλίες και τα δάση! Χωρίς να αφήνουμε σκουπίδια βεβαίως!
Παρακολουθούμε δυο αστέρια Kim Novak & William Holden, σε σκηνή από το φιλμ Picnic(1955).



Ύστερον: Την ίδια έμπνευση είχε ως προς την φωτο, δανεισμένη από το έργο Emma, από τη δική του σκοπιά το Desigh Sponge, εξειδικευμένο blog, με τις δικές του χρηστικές προτάσεις για πικνίκ!

O tempora o mores

Mιλώντας για πράσινη ανάπτυξη και ανακύκλωση δεν εννοούμε αυτό προφανώς! Το θέμα της φωτογραφίας!
Γιατί αν θελήσει κανείς να χρησιμοποιήσει τη σημειολογία για την κατάντια του αμαξώματος αυτοκινήτου, των εξωτερικών μεταδόσεων της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης με εκείνη των κρατικών καναλιών,ίσως και άλλων κρατικών υπηρεσιών, είναι κάτι που εύκολα μπορεί να γίνει!
Πάντως ήταν μια στιγμή ευφορίας η ανακάλυψη των εξωτερικών μεταδόσεων-κοτέτσι, έως και χώρου για σκυλί φύλακα στις ρόδες!
Είναι άραγε, αυτό που ετοιμάζει η μαχητική κυβέρνηση του κ. Γιωργάκη (αχ συνονόματε παππού..) στον κρατικοδίαιτο δημόσιο Τομέα; Κάτι σαν τις μετατάξεις ή τις απολύσεις ας πούμε; Εκεί που οι κυβερνήσεις Κωστάκη, Πάκη και Κωστάκη,Άκη, απέτυχαν παταγωδώς;

Σε τούτη την πολύπαθη χώρα, πολλά πράγματα επαναλαμβάνονται γιατί όχι και το δίστιχο του Διάκου, ω δύστυχοι εμείς..

Για δες καιρό που διάλεξε
ο Soros να με πάρει
τώρα που ανθίζουνε τα spreads
και βγάζει η γης.. χρυσάφι..

Σημείωση: Χρόνια πολλά σας Κωστήδες και Ελενίτσες! Χρόνια Πολλά Κωσταντίνα Ν.! Αφιερωμένο σε σας και όλους μας GREEN GRASS - CIBELLE

Στις ३ του Μάη μήνα

Toυ Μαγιού το πρωϊνό, μαγική εικόνα, καθαρά χειμωνιάτικο! Πούσι πυκνό και ψιλόβροχο, μούσκεψε δρόμους και προθέσεις. Αν δεν ήταν της Άνοιξης τ'άνθια, θα μπέρδευε κανείς τους μήνες! Στον καταραμένο τόπο.., που λέει και η παροιμία.
Μάης, ο μαγικός! Η συνήχηση του Μαγιού με τη μαγεία! O Bιολάρης κάτι τραγούδησε στους 12 Μήνες (Λ.Παπαδόπουλος-Β.Κουμπής,25 Απρ.06)

..Και γω με τα Μαγιάπριλα
και με τα μαγιασίλια
θα τραγουδώ που εμάρανα
τα κόκκινά σου χείλια.

Πλούσιος μήνας ο Μάης όχι μόνο ανθοφορίας αλλά και τραγουδιών. Σας προκαλώ λοιπόν, τι τραγούδι θυμάστε;
Ο σημερινός τίτλος του ποστ, είναι στο motto από το γνωστό τραγούδι του Στ.Κόκοτα-Στις 16 Μάη μήνα.
O ίδιος τραγούδησε και το Μια βραδυά του Μαγιού!
Ουχ, όζει λύχνου*, μου φαίνεται, το αρθράκι μου!
Ας ακούσουμε όμως,ένα όμορφο σπανιόλικο τραγούδι που μιλάει και αυτό για μάγια, για χείλη μαγικά: Alberto Vazquez - La malagueña


*Σημ. "Οζει λύχνου", δηλαδή κάτι σαν "της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά"!
Η φωτογραφία είναι του συζυγάτου μου με το κινητό του!

Kiss Him Kate!

♫♫ Ένα φιλάκι είναι λίγο πολύ λίγο ♫♫...♫ που θα έλεγε τραγουδιστά♪♫♪ ο Τζ.Μακούλης! Αλλά μιλώντας για.. πριγκηπικό φιλί ένα, φτάνει και περισσεύει!
Μου θύμησε τα νιάτα μου η Kate.. Που σύμφωνα με το πρωτόκολλο ή τις επιθυμίες της οικογένειας έγινε και αυτή Κατερίνα (Cathrine). Xαρούμενη,συγκινημένη, αισιόδοξη, δυναμική,όμορφη, στάθηκε επάξια στο πλευρό του πρίγκηπά της. Όλοι της εύχονται δύναμη και επιτυχία στη δημιουργία μιας όμορφης νέας οικογένειας.
Στα νιάτα μου λοιπόν, ο δικός μου ο πρίγκηπας, με αποκαλούσε Κατερίνα και παρά τους αρχικούς μου ενδοιασμούς -έφταιγε και κείνο το oμότιτλο έργο της Liz Taylor(!)- ενέδωσα,το υιοθέτησα. Άλλωστε το Κατερίνα είναι πιο.. "γαργαριστό",πιο χαρούμενο εννοώ, πιό ευήκοο από το Καίτη, όπως με καλούσαν γονείς και φίλοι,πρίν. Μάλιστα από το πως με ζητούσαν πχ στο τηλέφωνο, καταλάβαινε κανείς αν ήταν από τους φίλους και γνωστούς πριν ή μετά το γάμο μου!
Ένα όνομα, όσο glamorous και αν είναι, δεν σου αλλάζει την προσωπικότητα, όμως.. Η είσαι ή δεν είσαι, τελείωσε! Ούτε το υποκοριστικό υποβιβάζει κάποιον που έχει περιεχόμενο..(Το ακούς φιλενάς;)*
Η Μiddleton π.χ., ως Κate ή Cathrine, τό'χει, τό'χει! Έχει την προσωπικότητα που επιβάλλει την πριγκηπική της μετάλλαξη, την καλλιέργεια και την πυγμή! Έχει την παρουσία και το περιεχόμενο.

Ti ακούμε Lara Fabian-Mάριο Φραγκούλη στο so in Love!



* Xμμ ας εξηγήσω το εμβόλιμο! Η καλή, άσπονδη φίλη, που με γνώρισε ως Κατερίνα, για ανεξήγητους λόγους, κάποιο καιρό τώρα, με αποκαλεί δηκτικά..Καίτη! Όπως με φώναζαν οι γονείς και καλοί μου φίλοι,δήλαδή! Μου "ξήλωσε το στρίφωμα", με κόντυνε δυο..συλλαβές! Έπειτα λένε εμάς τις Κατερίνες και ..Κατίνες!
H φωτογραφία του Spiegel-english-onLine

Χριστός Ανέστη

Καθήλωση εντός των τειχών,πάλι εφέτος.. Τα παιδιά σκορπίσανε με τις παρέες τους, εμείς λίγο βαρείς, λίγο "πληγωμένοι", λίγο αποθαρρυμένοι ομφαλοσκοπούμε..
Θελήσαμε να κάνουμε Ανάσταση, άγνωστοι μεταξύ αγνώστων σε μια παλιά ενορία, του Αγ.Βασιλείου Μετσόβου, όπου 25 περίπου χρόνια είχαμε να πατήσουμε. Ό κόσμος λίγος, με τον αέρα "γειτονιάς". Έξω, στην ανύπαρκτη αυλή, στα στενά πεζοδρόμια και το δρόμο, άκουσε το Ευαγγέλιο και το Χριστός Ανέστη, κόσμια, ήσυχα με τις ευωδιές από τις νερατζιές να παρηγορούν εαρινά. Γιατί το κρύο, ήταν χειμωνιάτικο ξαφνικά. Από το Πεδίο του Άρεως ο Βοριάς κατέβαινε τσουχτερος, μας έκανε κουμπωμένους και αμήχανους.

Στην αναστάσιμη Λειτουργία δεν είμαστε πολλοί, αλλά συγκεντρωμένοι στην ακολουθία και τον πανηγυρικό χαρακτήρα της. Στο δεξί ψαλτήρι, όμορφες νεανικές φωνές.

Εξ ὕψους κατῆλθες ὁ εὔσπλαγχνος,
ταφὴν κατεδέξω τριήμερον,
ἵνα ἡμᾶς ἐλευθερώσῃς τῶν παθῶν.
Ἡ ζωὴ καὶ ἡ ἀνάστασις ἡμῶν,
Κύριε, δόξα σοι.

Δόξα σοι,ο Θεός, κοινωνήσαμε και εφέτος..
-Χριστός Ανέστη αγαπητοί μου, κάθε χαρά και ευλογία στο σπιτικό σας!

@: Η φωτογραφία είναι από το αξιόλογο έργο του αγιογράφου Κωνσταντίνου Αρτέμη, στο Ναό.


Καλή Λαμπρή

Εξέδυσάν με..

Ω Συ , υπερβάλλων κάλλει πάντων των βροτών...

Σιωπάς.. Στη θρασύτητα των συντεχνιών, στο σκότος της αμάθειας, στο μανιπουλάρισμα των επιτηδείων, στην βάρβαρη και άκαιρη βία αυτων που ασκούν εξουσία.. Στους διαμεριστές των ιματίων Σου..
Μιλάς... Στον ευεργετηθέντα αχάριστο, στον εμπαιγμό του συστήματος που θέλει να φαίνεται δίκαιο, σε κείνους που σοκαρισμένοι ντρέπονται, φοβούνται, στέκουν μακράν..Στη θρηνωδούσα Μητέρα..
Παραδίδεσαι.. Στο θέλημα του Θεού, πάνω από το δικό Σου θέλημα, στην παράδοξα "παράλογη" θεία Δικαιοσύνη, πόρρω απέχουσας της ανθρώπινης, εξιλαστήριο θύμα για το γένος των ανθρώπων.
Ταπεινώνεσαι.. Στα χέρια εκείνων που ελέγχουν και κερδοσκοπούν.. Που θεωρούν ότι ελέγχουν.. Που πιστεύουν στη βία.. Που λοιδορούν στην ανημπόρια..
Μακροθυμείς.. Για κείνους που υπερβάλλουν, αμφισβητούν, ασχημονούν, αδικούν, εξακολουθούν να αμαρτάνουν..
Αγαπάς.... Αγαπάς; Πως μπορείς; Πως;



Ύπτιον ορώσα η πάναγνός σε, Λόγε, μητροπρεπώς εθρήνει.
Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου τέκνον, που έδυ σου το κάλλος;

Εκπληττόμενοι, θρηνούμε "αι Γενεαί άπασαι" μαζί Της Χριστέ, πιστεύουμε και ελπίζουμε.।

-Η συγκλονιστική κάρτα, είναι της Πειραϊκής Εκκλησίας.

Παπαρούνα

Ο Απρίλης της Ανοιξης είναι ..κίτρινος! Όπως οι μαργαρίτες, τα σπάρτα,τα σπαλάθια, οι καλέντουλες, το τριφύλλι,οι ασφάκες, το λουλούδι της βρούβας και του ραδικιού. Μεταξύ μας, θα ήταν κατακίτρινος, αν δεν υπήρχαν-σταλαματιές αίμα θαρρείς- οι κόκκινες παπαρούνες των αγρών!
Τα μεταξένια πέταλα, το μαύρο κέντρο, η εύθραυστη κομψότητά τους τις κάνει τόσο διαφορετικές από τις ανεμώνες.. Άσε που φυτρώνουν στις πιο απίθανες γωνιές, εκεί που δεν τις σπέρνουν!
Μπορεί να εμπνεύσει καλλιτεχνικά τούτο το ντελικάτο φυτάριο; Εκτός από την Μουσική και τον Αττικ, ακόμα και σήμερα, εκεί παραπέμπει η λέξη Παπαρούνα, τόσο η λογοτεχνία όσο και τα εικαστικά έχουν σπουδαίες αναφορές.
Στη Ζωή εν Τάφω, ο Στρατής Μυριβήλης της αφιερώνει ένα συγκινητικό κομμάτι, για όσο αντιπροσωπεύει την Ζωή στο χαράκωμα του Θανάτου.. Αντιγράφω από την ιστοσελίδα του Βασίλη Συμεωνίδη:

Από μέσα μου αναβρύζουν δάκρυα απολυτρωτικά. Στέκουμαι έτσι πολλήν ώρα, με το κεφάλι όλο χώματα, ακουμπισμένο στα σαπισμένα σακιά. Με δυο δάχτυλα λαφριά, προσεχτικά, αγγίζω την παπαρούνα. Ξαφνικά με γεμίζει μια έγνοια, μια ζωηρή ανησυχία πως κάτι μπορεί να πάθει τούτο το λουλούδι, που μ' αυτό μου αποκαλύφθηκε απόψε ο Θεός. Παίρνω τότες στη ράχη ένα γερό τσουβάλι (δαγκάνω τα χείλια από την ξαφνική σουβλιά του ποδιού), και τ' ακουμπώ με προφύλαξη μπροστά στο λουλούδι. Έτσι λέω θα 'ναι πάλι κρυμμένο για όλους τους άλλους. Χαμογελώ πονηρά. Κατόπι σηκώνουμαι ξανά στα νύχια κι απλώνω το μπράτσο έξω. Ναι. Το άγγισα λοιπόν πάλι! Τρεμουλιάζω από ευτυχία. Νιώθω τα τρυφερά πέταλα στις ρώγες των δαχτύλων. Είναι μια ανεπάντεχη χαρά της αφής. Μέσα στο χέρι μου μυρμιδίζει μια γλυκιά ανατριχίλα. Ανεβαίνει ως τη ράχη. Είναι σαν να πεταλουδίζουν πάνω στην επιδερμίδα τα ματόκλαδα μιας αγαπημένης γυναίκας. Φίλησα τις ρώγες των δαχτύλων μου. Είπα σιγά σιγά:
- Καληνύχτα… καληνύχτα και να 'σαι βλογημένη.
Δεν ξεχνούμε φυσικά και τον Claude Monet που μια σειρά πινάκων με θέμα την παπαρούνα έκανε τον ιμπρεσσιονισμό προσιτό στην κατανόηση όλων!
Yπάρχει και η "καλλιτεχνική ανησυχία" όπως εκφράζεται στη σφαίρα με το εκλεκτό blog Παπαρούνα, για την ακρίβεια, "Με θέα 3 παπαρούνες και 1 θάλασσα"!
Η φωτογραφία -παπαρούνες, τι άλλο- είναι από το έργο της Καίτης Αναστασάκη- Small wall art και αναρτάται χωρίς την άδειά της, ακόμα.
Ακούμε την κλασσική Παπαρούνα των Μένδρη/Αττίκ, στη φρέσκια παραλλαγή με την Ευσταθία



Yστερον: Παλιό, επίκαιρο λόγω των ημερών και των αναφορών στην παπαρούνα ποστάκι μου
Κουλούρι και κόκκινο αυγό. Ε μας "κλέψανε" και λίγο τότε, αλλά φιλότιμα αποκατέστησαν! Το δύσκολο είναι όταν κλέβουν τις ιδέες σου...
Και έπειτα, έπειτα ήρθε η κάρτα της φίλης Kiki's με επίκαιρες ευχές και ω του θαύματος, έχουμε και εικόνα συνύπαρξης παπαρούνας-μαργαρίτας των αγρών!